|
...
Her gün inkar etmek zorundayım artık yaşadığım
günü.. Yaşanmışlıkları yok
saymalıyım,biliyorum..Kanatır derin yaralarla
ruhumu renkler.. İçlerinden birini seçerim
kendime ecel diye.. Sonra yeşili,kırmızısı gelir
ardı sıra.. İstemem ben böyle ölmeyi,öleceksem
elimi tutan biri olmalı yanıbaşımda..
Hiç kimse yok!
Ağladığımda gözyaşımı siler diye inandıklarım
aşka düşüp kayboldular dostluğumun içinde..
Omzumda eli olur sıkışsam diye
düşündüklerim,birer birer tüketmeye başladılar
kendilerini,ellerini.. Sorun saymaya başladılar
beni,ya karnı acıktığında ağlayan bir bebek,ya
da ağladığında sevgiye acıkan küçük bir çocuk..
Ötesi yok,dostluğun tanımına uygun hiç bir yanı
yok ilişkilerimin.. Güldü(rdü)ğünde onlarca
kişiyi etrafına toplamayı becerebilen bu küçük
kız,ağladığında dostlarını bile
uzaklaştırabiliyor etrafından..
Yalnızlığa alıştım ben.. Yalnızlıktan korktuğumu
kendime bile itiraf edemeden vazgeçtim bu
hayattan.. Gidiyorum şimdi hiç inanmadığım bir
şekilde.. Belki ruhumun kuytularını bırakacağım
burada,ama ne pahasına olursa olsun gitmeliyim
burdan,biliyorum.. Yolun sonu yok,başıysa çoktan
kaybolmuş.. Ortalama bir yerdeyim,kimse yok.. Ne
acılar çekiyorum,bilmiyor kimse.. Hayatsa
hayat!! Hayata inat,yaşamalı o zaman..
Susuyorum kendimce.. Anılarım birden canlanıyor
sanıyorum,oysa anılarım kaybolmuş.. Beni
duyduklarını zannediyorum haykırdığımda,oysa
haykırışlarım çoktan kocaman bir sessizlik
olmuş..
Hiç yoktan bir yalnızlık gölgesi sahip olduğum..
Belli belirsiz bir iki cümle,şeffaf mı değil mi
anlayamadığım bir iki damla gözyaşı.. Elimde
kocaman bavullar,içinde acılarım.. Taşıyamıyorum
şeffaf acılarımı işte.. Yolda,ortalama bir
yerlerde kalıyorum öylece.. Susuyorum yine.
Suskunluğum,acımın gölgesi oluyor artık..
Yalnızlığım da kaderimin gölgesi,boylu boyunca
uzanıyor üstüme..
Susuyorum..
Susmak..
Kimi zaman sonsuz gözyaşı dolu korkularla
bütünleşimiş..
Susmak..
Senin için ağladığım her saniyemde,oluk oluk
akmış gözlerimden..
Ve susmak
Maviye verdiğim ad kadar kutsallaşmış gözümde..
Sus sen de ne olur.. Bari bu kadarını yap..
Kutsallığına inandığım SEN'in gerçekten kutsal
olduğunu göster bana; sus.. Ses istemiyorum,bir
kez daha haber verme gönlünden.. Söz
sana,söylersem kalbimdekini,kurusun dilim,ve
konuşmasın bir daha asla.. Ama şimdi,mavi
rengine bürün.. Sokma sarıyı,yeşili araya..
Ay'dan bir gece yapma bana.. Güneş doldurma
günlerime.. Yalnızca sus..
Ne olur..
Bu yalnızlığımda, maviye verdiğim ad kadar
kutsal olsun mavi..
Sus,ve kutsal kıl gecelerimi,
Bu sonsuz yalnızlığımda,yalnız ve yalnız seni,
Seviyorum,sus...
...
KaRa_MaVi
(qürcaN)
|
